Hêro bi guleka kurda tê zanîn û navdar e, li piranîya herêmên Kurdistanê berbelav e bi taybetî li Başûr ta Bakurê Zagrosê. Ji ber delalî û nazikîya wê, her ji mêjda ketîye li ser zar û zimanê helbestvan û stranbêja. Ji ber ewê ciwanîya wê pir biha û balkêş e di nav tev Gulan da, herwisa ji bûyî çêkirina hindek dermana jî mifa jê dihête wergirtin. Her sal gula Hêroyê li ser binê xwe şîndibît bi awayekê xweristî herwisa bi rêka tovê gulê bi xwe jî dihête çandin.
Hejmara cureyan
Hêroya Kurdî yek curê sereke ku bi çend renga bi vî navê zanistî hatîye tûmarkirin û bi çend cureyên deste xwîşk li welatên dîtir jî bi nav û rengên taybet bi wan ve hene her hemî jî ji cinsê Alceayê ne, guleka taybet e li ser vî wargehî (zincîra çiyayên Zagros ê) dihête hejmartin.
Ferhengok
- Kurdica — Peyveka Latînîye ji bu navên riweka ku li Kurdistanê bu cara yekem hatîne dîtin û tûmarkirin.
- Zagros — Zincîreyeka çiyaya ne.
- Li ser binê xwe — Li ser rehên xwe- li ser ripnê xwe li cihê sala berê ku lê şînbûyî.
- Awayekê — Şêwazekê - bi rêkekê.
- Xweristî — Xwezahî - siroştî.
- Tovê gulê — Ew dindikên di nava gulê da -tov havêtin - tov kirin.
- Çandin — Herdu proseya bixwe ve digrît tov kirin û (şitil çandin) mamik çandin.
- Deste xwîşk — Her eynî cins e bes cureyekê dîtir e her ji wê binemalê.
- Peyv — Bêje, wişe.
Nivîskar: Weysî Silêman Elî · Nûkirina dawî: 28ê îlona 2026an
